ذهن زیبا

negahiashena — Wed, 11 Nov 2009 06:24:18 GMT

تا حالا شده خسته بشی از خودت

تا حالا شده حوصله خودت رو هم نداشته باشی

تا حالا شده دنبال آرامش بگردی و اون رو جستجو کنی

اینها شرح کوچیکی از حال منه

خیلی خسته ام احساس می کنم سیاهی و تاریکی قلبم بیشتر شده و روشنایی اون کمتر و کمتر

یه احساس خفگی تمام وجودم رو فرا گرفته

همه اینها از محیط کارم نشات می گیره

صبح که از خواب بلند می شم بعد از راز و نیاز با خدا به محض اینکه پا تو محیط کارم می ذارم

انگار پا توی بخش تاریک قلبم گذاشتم

از اول صبح همه به ظاهر به هم سلام میکنند و خودشون رو باز هم به ظاهر دوست جلوه می دهند

ولی وقتی پای صحبت هر کدومشون می شینی می بینی دوستی که با هم دارند خاله خرسه است

دائما مشغول حرف زدن در مورد دیگرانند که فلانی چیکار کرد و بهمانی چی گفت و غیبت و غیبت و غیبت و غیبت

وای چقدر از این واژه متنفرم

چقدر از خودم بدم می اد از اینکه گاهی اوقات خودم هم به دامش می افتم

از خودم هم متنفرم

خدایا کمکم کن دیگه دارم کم می ارم

خدایا می دونم اگه کمتر گناه کنم خود به خود آرامشم هم بیشتر می شه

خدایا خدایا خدایا

کمکم کن

در پاسخ به بهترین دوست

negahiashena — Sat, 17 Oct 2009 13:08:18 GMT

سلام دوست خوبم

حرکت به سمت نور مثل هر چیز دیگه تو این دنیای مادی سخته سخت از دید یک ادم سخت؛ نه از دید عاشق
عاشق فقط نور رو می بینه و تلاش می کنه که به نور برسه و معشوق هم با دیدن تلاش عاشق برای رسیدن به نور؛ خودش رو دور تر میکنه تا به اون بگه در ره لیلی خطر بسیار است شرط اول ره آن است که مجنون باشی
در وهله اول بگم دوستم متنت بسیار زیبا بود و باعث شدی که من وبلاگ خاک خودرم رو دوباره خونه تکونی کنم
من هم دلتنگم دلتنگ از این ثانیه هایی که داره سپری می شه اما نمی دونم چطوری می گذره گاه به بطالت گاه به خوبی گاه به بدی و گاه به .......... اما می دونم صبح وقتی صدای بلبلها وگنجشکها رو می شنوم و آسمون آبی رنگش که سرشار از بزرگی و عشقه رو نگاه می کنم همه و همزمان یک جمله رو بیشتر برام تکرار نمی کنند که می گن زندگی مانند رودخانه در جریانه تو از لحظه و روز هاش

می تونی لذت ببری و می تونی

دلتنگ باشی

انتخاب با توست من به تو اختیار دادم هر روز این جمله ها رو با خودم تکرار میکنم

اما گاهی غالب بر جمله و گاهی مغلوب از اونها

گاهی با خودم می گم دلم رو به این جمله ها خوش کردم و گاهی هم می گم این روزها که داره می گذره من باید بهترین استفاده رو از اونها ببرم

در این کش و قوس بین روح عاشق و روح گله مند
می دونم اون روحی پیروزه که در اون استقامت و عشق باشه و بدون عشق هیچ چیز پایدار نمی مونه و جز عشق هیچ نکته و هیچ چیز دیگه جواب ما رو نمی ده
ما راه سخت رو داریم طی می کنیم تا رها بشیم

رها از هر چه من

ما داریم راه سخت رو می ریم تا به ما برسیم
ما داریم راه سخت رو می ریم تا به سرچشمه برسیم

سرچشمه ای که هیچ وقت خشکی نداره و همیشه از شاه راه عشق و محبت سیراب میشه و دوباره حرکت و جوشش خودش رو شروع می کنه

دوست خوبم ممنونم که دوباره من رو به نوشتن وا داشتی و ممنونم از اینکه تا به حال دوست خوبی برای من بودی و باز هم ممنونم از اینکه دریچه هایی از زندگی رو به سوی من روشن کردی

فریاد خاموش

negahiashena — Sun, 21 Dec 2008 05:38:32 GMT

خدا جون یه موقعی کاری می کنم که تو از من رنجیده خاطر می شی

به خاطر همه کارهایی که رنجوندمت منو ببخش

خدایا دلم برای آرامش تنگ شده

میگن تو مظهر آرامشی

از آرامش ابدی که فقط در نزد توست به من عطا بفرما

برگی از زندگی ادیسون

negahiashena — Mon, 24 Nov 2008 05:53:02 GMT

مردان بزرگ هرگز نمی میرند زیرا یادشان همیشه در خاطره هاست.

اديسون در سنبن پيري پس از كشف چراغ برق يكي از ثروتمندان آمريكا به شمار مي رفت و درآمد سرشارش را تمام و كمال در آزمايشگاه مجهزش كه ساختمان بزرگي بود هزينه مي كرد. اين آزمايشگاه بزرگترين عشق پيرمرد بود
هر روز اختراعي جديد در آن شكل مي گرفت تا آماده بهينه سازي و ورود به بازار شود

در همين روزها بود كه نيمه هاي شب از اداره آتش نشاني به پسر اديسون اطلاع دادند، آزمايشگاه پدرش در آتش مي سوزد و حقيقتا كاري از دست كسي بر نمي آيد و تمام تلاش ماموان فقط جلو گيري از گسترش آتش به ساير ساختمانها است
آنها تقاضا داشتند كه موضوع به نحو قابل قبولي به اطلاع پيرمرد رسانده شود
پسر با خود انديشيد كه احتمالا پيرمرد با شنيدن اين خبر سكته مي كند و لذا از بيدار كردن پيرمرد منصرف شد و خودش را به محل حادثه رساند و با تعجب ديد كه پير مرد در مقابل ساختمان آزمايشگاه روي يك صندلي نشسته است و سوختن حاصل تمام عمرش را نظاره مي كند
پسر تصميم گرفت جلو نرود و پدر را آزار ندهد. او مي انديشيد كه پدر در بدترين شرايط عمرش بسر ميبرد
ناگهان پدر سرش را برگرداند و پسر را ديد و با صداي بلند و سر شار از شادي گفت: پسر تو اينجايي
مي بيني چقدر زيباست! رنگ آميزي شعله ها را مي بيني؟ حيرت آور است! من فكر مي كنم كه آن شعله هاي بنفش به علت سوختن گوگرد در كنار فسفر به وجود آمده است! واي ! خداي من، خيلي زيباست! كاش مادرت هم اينجا بود و اين منظره زيبا را مي ديد. كمتر كسي در طول عمرش امكان ديدن چنين منظره زيبايي را خواهد داشت. نظر تو چيه پسرم؟
پسر حيران و گيج جواب داد:
پدر تمام زندگيت در آتش مي سوزد و تو از زيبايي رنگ شعله ها صحبت مي كني؟
چطـورمي تواني؟
من تمام بدنم مي لرزد و تو خونسرد نشسته اي؟
پدر گفت:
پسرم از دست من و تو كه كاري بر نمي آيد،مامورين هم كه تمام تلاششان را مي كنند پس در اين لحظه بهترين كار لذت بردن ازمنظره ايست كه ديگر تكرار نخواهد شد

در مورد آزمايشگاه و باز سازي يا نو سازي آن فردا فكــر مي كنيم الان موقع اين كار نيست

به شعله هاي زيبا نگاه كن كه ديگر چنين امكاني را نخواهي داشت!

توماس آلوا اديسون سال بعد مجددا در آزمايشگاه جديدش مشغول كار بود و همان سال يكي از بزرگترين اختراع بشريت يعني ظبط صدا را تقديم جهانيان نمود. آري او گرامافون را درست يك سال پس از آن واقعه اختراع نمود

negahiashena — Sun, 09 Nov 2008 07:03:37 GMT

شبی مردی در رؤیا بود.اودر خواب دید که با معبودش در طول ساحل قدم میزند و در پهنه آسمان صحنه هائی از زندگیش آشکار میشود.درهرصحنه اومتوجه شد دو اثر ردپا برروی ماسه ها هستند.یکی متعلق به او ودیگری از آن معبودش.زمانی یک صحنه از زندگی گذشته اش را دید.اوبه ردپاها در روی ماسه نگاه کرد.متوجه شد دربعضی مواقع در طول مسیر زندگیش فقط یک ردپا وجود دارد.اوهمچنین متوجه شدکه این اتفاق در مواقعی رخ میدهد که در زندگیش افت کرده وغمگین وافسرده است.این موضوع او را واقعا پریشان کرد.او ازمعبودش سؤال کرد:بارخدایا تو گفته بودی که مصممی مرا حمایت کنی وبا من در طول راه زندگی قدم برمیداری اما من متوجه شدم در مواقعی که در زندگیم آشفته ام،فقط اثر یک ردپا وجود دارد.من نمیفهمم چرا من وقتی به تو نیاز دارم تو مرا ترک میکنی؟معبودش پاسخ داد:عزیزم، کوچولوی عزیز من ،من ترا دوست دارم و هرگز ترا ترک نخواهم کرد.در مواقعی که رنجی را تحمل میکنی، زمانیکه تو فقط اثر یک ردپا را میبینی، آن همان وقتیست که من تو را روی شانه هایم حمل میکنم.

سوگ

negahiashena — Mon, 18 Aug 2008 09:27:18 GMT

دلم گرفته انگار همین چند روز پیش بود که همه دور هم جمع شده بودیم و دختر عموم بهمون گفت که بیاین روز آخره عیده با هم عکس دسته جمعی بگیریم انگار حسش می گفت از تو جمع یه فرشته قراره پر بکشه و بره ما رو تنها بذاره روز سه شنبه در حالی که داشتم درس می خوندم و خودم رو برای امتحان کارشناسی ارشد آماده می کردم خواهرم اومد گفت عمو پاش شکسته به خواهرم گفتم که اون خودش دکتره زودی خودش رو درمون می کنه و مراقب خودش هست چند دقیقه بعد با یکی از عموهام تماس گرفتم که ببینم حالش بهتر شده با حالتی بغض آلود گفت که رفت ما رو تنها گذاشت و رفت انگار صداش و خاطره هاش مثل یک فیلم سریع از جلوی چشمام گذشت اصلا دوست نداشتم باور کنم که از بین جمع ما رفته،ای کاش فقط یکبار فقط یکبار دیگه صداش رو می شنیدم اما قدرتی بالاتر از ما وجود داره که دوست داشت ببرش پیش خودش،مراسم تشییع اش اونقدر بزرگ بود که پلیس همه خیابانهای منتهی به گلزار شهدا رو بسته بود ادمهایی که حتی یکبار هم اونها رو ندیده بودیم،فقط وصف خوبی و کارهایی که برایشون انجام داده بود رو از اونها می شنیدم

حرفهایی از ادمهای غریبه اون شهر می شنیدیم که تعجب می کردیم می گفتیم واقعا اینطوری بوده مگه میشه چرا اصلا چیزی به ما نمی گفت، چرا نمی گفت که به این همه ادم کمک کرده و یاری رسونده البته هر بار که این سوال تو ذهنم ایجاد میشد یاد این جمله استاد مطهری می افتادم که

اساسا وقتی روح بزرگ شد جسم کوچک می گردد

و او مصداق کامل این شعر سعدی بود

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز مرده ان است که نامش به نکویی نبرند

و این دعای او در درگاه خداوند برآورده گردید که

خدایا چنان کن سرانجام کار که تو خشنود باشی ما رستگار

عقیده هر فردی برای خود فرد محترمه؟!!

negahiashena — Tue, 13 May 2008 13:07:18 GMT

عقیده هر فردی برای خود فرد محترمه؟

گاهی اوقات وقتی با دیگران صحبت می کنم همیشه دم از این می زنند عقیده دیگران محترمه و احترام به اون خیلی مهمه .

اما وقتی پای عمل میرسه و در جایی تو عقیده خودت رو در مورد کاری بیان می کنی و طرف مقابل بدون اینکه از صحت عقیده خودش مطلع باشه عقیده دیگران رو به راحتی زیر سوال می بره و حتی راجع به اون بحث می کنه و اصرار فراوانی مبنی بر اینکه عقیده خودش درست و عقیده طرف مقابل نادرسته.

البته این برمی گرده به فرهنگ ما ایرانی ها که اطلاع درستی راجع به ریشه تاریخی اون ندارم

دکتر محمد اسلامی ندوشن می گه ما ایرانیها قانون رو برای دیگران می خواهیم نه برای خودمون

وقتی پای رعایت قانون برای خودمون فرا می رسه می گیم نه این در مورد ما صدق نمی کنه اما وای به حال دیگری اگر عین اون کار رو انجام بده .............

دائما ازش خرده می گیریم که تو نباید انجام می دادی و این کار تو صحیح نبود و از این مدل حرفها

احترام به ایده و عقاید دیگران یک اصله، زمانی که از صحت عقیده خودمون راجع به موضوعی اطمینان داشتیم اون زمان می تونیم در مورد اون با یک دلیل ثابت و منطقی برای فرد تو ضیح بدیم و فرد مورد نظرمون رو قانع کنیم.

اما یه حالت دیگه هم وجود داره اونهم این است که ممکنه در مورد یک موضوع هزار عقیده وجود داشته باشه که همه اونها برای فردی که بیانشون می کنه دوست داشتنی و محترمه اینجاست که بحث احترام به عقاید طرف مقابل شکل می گیره.

نظرشما در مورد این موضوع چیه؟؟؟؟؟

خدایا شکرت

negahiashena — Tue, 06 May 2008 07:33:18 GMT

تو قطار نشسته بودم که دو نفر داشتن با هم دعوا می کردند هی بهم می گفتند که من اول اومدم پس من باید روی صندلی بشینم اون یکی هم همین رو می گفت بین هر دوشون بگو مگو صورت گرفت خانمی شاهد بگو مگو این دو نفر بود رو به من کرد و گفت اگر اینها یکبار به بیمارستان مراجعه کنند و بیماران سرطانی رو ببیند برای چنین چیزهای کوچیکی باهم جر و بحث نمی کنند قدر زندگی شون رو بهتر می دونند ناگهان حرف این خانم من رو به دنیای دیگه ای برد تصور کردم تو بیمارستان هستم افراد مختلفی از بیماری رنج می بردند کودکی رو دیدم که سرطان گرفته بود و مادری با نگاهی غم آلود و نگران چهره کودکش رو تماشا می کرد خانمی بر روی تخت دراز کشیده بود و ناله می کرد

نگاهی به خودم انداختم

دیدم دستام پاهام همه اعضای بدنم داره درست کار می کنه دردی تو وجودم ندارم به خودم گفتم اونها هم روزی مثل من بودند و بعد بیمار شدند !!!!!!!!!

ای کاش یادمون بمونه که ما داریم تو دنیای خاکی زندگی می کنیم که از لحظه دیگری خبر نداریم

ای کاش یادمون بمونه که مهر و محبت لازمه بقا است پس بیایم با هم مهربون باشیم

ای کاش یادمون بمونه که خدایی که ما رو آفریده خودش سرچشمه زیبایها و مهربانیهاست

یادمون باشه که از حضور همدیگه و در کنار هم بودن لذت ببریم

یادمون باشه که عمر ما کوتا ه است و از لحظه لحظه های عمرمون باید استفاده کنیم و لذت ببریم

و یادمون باشه ............

دلم گرفته

negahiashena — Sun, 27 Apr 2008 08:22:18 GMT

چند روزیه که دلم گرفته

دوست دارم گریه کنم اما اشک هام جاری نمی شه

فقط یه بغضیه که به گلوم فشار میاره

همش سعی می کنم که زیباییهای دنیا رو ببینم و دیگر هیچ

اما یه موقعی دورنگی ها و دروغ ها و مشکلات اونقدر اذیتم می کنه که زیباییها رو کمتر می بینم

وجود برخی ادمها آزارم میده

چرا باید شخصیت واقعی مون رو پشت شخصیت شعار گونمون پنهان کنیم

دوست دارم برگردم به دنیای خودم

دنیای من همش زیبایی و سر سبزی است

دروغ توی دنیای من معنی نداره

یکرنگی و سادگی همه جا موج می زنه

همین یکرنگی و سادگی باعث شده طبیعت هم شادابی خودش رو بیش از پیش نشون بده

خدایا سادگی رو زیبنده وجودمان گردان تا با سادگی درونی دنیا را بدون آلایشها و بدیها ببینیم

مهربانم یاریم ده زیرا تو مهربانترین و بهترین یاری دهنده مهربان هستی

negahiashena — Sun, 20 Apr 2008 04:59:19 GMT

"دوستت دارم" را

من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام

این گل سرخ من است

دامنی پرکن از این گل که دهی هدیه به خلق

که بری خانه دشمن!

که فشانی بر دوست

راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست

لئو بوسکالیا