عقیده هر فردی برای خود فرد محترمه؟

گاهی اوقات وقتی با دیگران صحبت می کنم  همیشه دم از این می زنند عقیده دیگران محترمه و احترام به اون خیلی مهمه .

اما وقتی پای عمل میرسه و در جایی تو عقیده خودت رو در مورد کاری بیان می کنی و طرف مقابل  بدون اینکه از صحت عقیده خودش مطلع باشه  عقیده دیگران رو به راحتی زیر سوال می بره  و حتی راجع به اون بحث می کنه و اصرار فراوانی مبنی بر اینکه عقیده خودش درست و عقیده طرف مقابل نادرسته.

  البته این برمی گرده به فرهنگ ما ایرانی ها  که اطلاع درستی راجع به ریشه تاریخی اون ندارم

دکتر محمد اسلامی ندوشن می گه ما ایرانیها قانون رو برای دیگران می خواهیم نه برای خودمون

 وقتی پای رعایت قانون برای خودمون فرا می رسه می گیم نه این در مورد ما صدق نمی کنه اما وای به حال دیگری اگر عین اون کار رو انجام بده .............

دائما ازش خرده می گیریم که تو نباید انجام می دادی و این کار تو صحیح نبود و از این مدل حرفها

احترام به ایده و عقاید دیگران یک اصله،  زمانی که از صحت عقیده خودمون راجع به موضوعی اطمینان داشتیم اون زمان می تونیم در مورد اون با یک دلیل ثابت و منطقی برای فرد تو ضیح بدیم و فرد مورد نظرمون رو قانع کنیم.

اما یه حالت دیگه هم وجود داره اونهم این است که ممکنه در مورد یک موضوع هزار عقیده وجود داشته باشه که همه اونها برای فردی که بیانشون می کنه دوست داشتنی و محترمه  اینجاست که بحث احترام به عقاید طرف مقابل شکل می گیره.

نظرشما در مورد این موضوع چیه؟؟؟؟؟